Vartika Adventure Vartika Kuiburi
   

ผู้เขียน หัวข้อ: รอยฝันตะวันเดือด วันที่ 21 กันยายน 2557  (อ่าน 161 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

womencube

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 3969
  • การ์ม่า: +0/-0
    • ดูรายละเอียด


             “ได้โปรดอย่าปฏิเสธฉัน ฉันอยู่ใกล้ความตายจนไม่รู้สึกว่ามันน่ากลัวแล้ว ขอให้ชีวิตที่เหลือของฉัน ได้ทำอะไรเพื่อคุณบ้างนะคะ” จุนโกะสบตาริว สายตาอ้อนวอนริวเครียด คิดไม่ตก มายูมิยืนอยู่มุมหนึ่งเห็นท่าทางจุนโกะและริวก็อึ้งไป หลังจากคุยกับริวเสร็จ จุนโกะก็เข้ามาช่วยมายูมิจัดดอกไม้ คำพูดของจุนโกะเต็มไปด้วยความเจียมเนื้อเจียมตัว แม้มายูมิจะแน่ใจว่าจุนโกะมีใจให้ริว แต่ทั้งคำพูดและท่าทางของจุนโกะก็ไม่ได้คิดจะแย่งริวไปเป็นของตนเองเลย ยิ่งทำให้มายูมิสงสารจุนโกะที่มีชีวิตตํ่าต้อยมากมายูมิครุ่นคิดหนัก ก่อนจะตัดสินใจมาคุยกับริว และทำให้ริวถึงกับอึ้งไปเมื่อมายูมิขอให้ริวรับจุนโกะเป็นภรรยารอง เพราะเขาไม่เคยคิดกับจุนโกะแบบนั้น แต่มายูมิก็มีเหตุผลเพราะมิซาว่าจะไม่กล้าแตะต้องผู้หญิงของโซเรียวแห่งโอะนิซึกะ และจุนโกะก็รักริว“ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากให้คนรักของตัวเองมีผู้หญิงอื่นหรอก คุณทำเหมือนไม่เห็นค่าความรักของผมเลย” ริวโกรธจะเดินหนี แต่มายูมิรีบไปกอดรั้งริวไว้จากด้านหลัง ริวดึงมือมายูมิออก แล้วหัน กลับมาหามายูมิ “ผมจะปกป้องจุนโกะในฐานะน้องสาวเท่านั้น เพราะผู้หญิงข้างกายโอะนิซึกะโซเรียวมีได้เพียงคนเดียว...คือคุณ”มายูมิกอดริวด้วยความรู้สึกผิด และซาบซึ้งในความรักที่มั่นคงของริว ขณะที่จุนโกะก็มาที่บ่อน มิซาว่าหลังจากหายไปหลายวัน หลังจากรู้จากลูกน้องว่าจุนโกะหายออกจากบ้านโอะนิซึกะและมาที่บ่อนมิซาว่า ริวจึงรีบตามมาแต่ไม่ทันเพราะจุนโกะเข้าไปในบ่อนแล้ว ทุกคนในโอะนิซึกะก็อดห่วงจุนโกะไม่ได้ทาคาโอะออกมาจากห้องส่วนตัวเพื่อตรวจดูความเรียบร้อยของบ่อน จุนโกะซึ่งแอบดูอยู่พอเห็นเช่นนั้นก็แอบเข้าไปในห้องทาคาโอะและรื้อค้นเอกสารทั้งบนโต๊ะทำงานและตู้ต่าง ๆ อย่างเร่งรีบ แต่หาเท่าไหร่ก็ยังไม่เจอ“เอกสารทั้งหมดอยู่ในนี้” เสียงของทาคาโอะดังขึ้นที่หน้าห้อง ทาคาโอะกำลังพูดคุยกับมาซารุ จุนโกะตกใจมากรีบหาที่หลบโดยมุดใต้โต๊ะทำงาน ประตูห้องถูกเปิดออก ทาคาโอะเดินนำมาซารุเข้ามาในห้อง ทาคาโอะไขกุญแจเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงาน และหยิบแฟ้มเอกสารออกมาส่งให้มาซารุไปเปิดดู“จะให้ทำลายเอกสารพวกนี้เมื่อไหร่”“รอยาเสพติดและอาวุธสงครามมาถึงอาทิตย์หน้า ค่อยเผาทำลายหลักฐานทั้งหมด”“ท่านมาซารุบอกว่ามีแผนเล่นงานโอะนิซึกะ” ทาคาโอะพูดเชิงคำถาม จุนโกะสีหน้าเครียด นิ่งฟังอย่างใจจดใจจ่อริวเป็นห่วงจุนโกะมาก กลัวจะเป็นอันตราย พยายามคิดหาทางช่วย ด้านมาซารุและทาคาโอะคุยกันเรื่องที่ยามาโมโต้จะประกาศความยิ่งใหญ่ในสัปดาห์หน้า และโอะนิซึกะจะสิ้นชื่อ พร้อมกับเดินออกมาจากห้องหลังจากคุยกันเสร็จแล้ว จุนโกะรีบออกมาจากที่ซ่อนและหยิบแฟ้มเอกสารการถอนเงินออกมาดู ทาคาโอะนึกได้ว่าลืมล็อกกุญแจลิ้นชักเอกสารจึงกลับมาที่ห้อง และพบจุนโกะกำลังวุ่นวายกับเอกสารของเขาก็โกรธมากเข้ามากระชากขู่ว่าจะเอาเอกสารไปให้ใคร แต่บังเอิญลูกน้องมิซาว่าวิ่งหน้าตื่นเข้ามาบอกว่าไฟไหม้ห้องเก็บของด้านหลัง ทำให้จุนโกะถือโอกาสวิ่งหนีไป ทาคาโอะบอกให้ลูกน้องตามจับจุนโกะมาให้ได้จุนโกะวิ่งออกมาด้านหลังบ่อน โดยมีนาบุและลูกน้องมิซาว่าวิ่งตามมาอย่างกระชั้นชิด แต่ก็เจอริวและลูกน้องโอะนิซึกะเข้ามาขวาง ทั้งสองกลุ่มพุ่งเข้าฟาดฟันกันอย่างดุเดือด ทาคาโอะออกมาเห็นลูกน้องกำลังต่อสู่กับโอะนิซึกะ และยังเห็นริวปกป้องจุนโกะอยู่ก็โมโหมาก ควงดาบพุ่งเข้าหาริว ทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับ แต่ช่วงที่ริวไม่ทันตั้งตัว ทาคาโอะเงื้อดาบฟันริว จุนโกะปราดเข้าไปรับคมดาบแทน ริวตกใจมากถีบทาคาโอะออกมาและปรี่เข้าไปประคองจุนโกะที่นอนจมกองเลือดอยู่ ก่อนที่ริวจะตะโกนบอกให้ทุกคนถอยก่อนที่พวกมิซาว่าจะมามากกว่านี้ ริวประคองจุนโกะ โดยมีลูกน้องโอะนิซึกะคอยป้องกันจนหลบหนีไปได้ สร้างความเจ็บใจให้กับทาคาโอะเป็นอย่างมาก และถึงแม้จะพาจุนโกะออกมาได้ แต่บาดแผลฉกรรจ์ก็ทำให้จุนโกะทนไม่ไหวสิ้นลมคาอ้อมกอดของริว โดยที่ไม่สามารถเอาเอกสารของทาคาโอะมาให้ริวได้อย่างที่ตั้งใจไว้ริวกลับมาบ้านด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย มายูมิเมื่อรู้ว่าจุนโกะตายแล้วและเข้าใจความรู้สึก จึงเข้าไปกอดปลอบริว ริวโทษตัวเองที่เป็นต้นเหตุให้จุนโกะตาย แต่มายูมิบอกว่าทาคาโอะเป็นคนฆ่าและขอให้ริวเข้มแข็งเพื่อลุกขึ้นมาแก้แค้นให้จุนโกะ ริวมองมายูมิอย่างซาบซึ้งและบอกว่าความเสียสละของจุนโกะครั้งนี้จะไม่เสียเปล่า และคนชั่วจะต้องหมดไปจากเมืองนี้ สายตาของริวกลับมาสู้และเด็ดเดี่ยวมาก เพราะมีมายูมิคอยเป็นกำลังใจ ยืนเคียงข้างเขาจู่ ๆ มายูมิก็หน้ามืดเป็นลม ทุกคนดีใจเพราะคิดว่ามายูมิจะมีทายาทให้โอะนิซึกะ มายูมิยังปากแข็งบอกเพียงแต่ว่าไม่ได้พักผ่อน เพราะไม่อยากให้ริวต้องมากังวล อาคิโกะพอรู้ข่าวจากไทชิว่ามายูมิมีอาการเหมือนคนท้องก็ยิ่งแค้นจึงมาบ้านโอะนิซึกะเพื่อทำร้ายมายูมิแต่ไทชิเข้ามาช่วยไว้ ยิ่งทำให้อาคิโกะเดือดดาลเพราะทุกคนรักและเข้าข้างแต่มายูมิ“ฉันจะฆ่านังมายูมิ... มันแย่งความรักของริวไปจากฉัน” อาคิโกะพยายามจะเอามีดแทงมายูมิ“คิดว่าฉันตายแล้วจะเปลี่ยนอะไรได้เหรอ” มายูมิถามอาคิโกะอย่างสุดทน “เรื่องของหัวใจ... ไม่มีใครแทนใครได้ ฉันจะอยู่หรือตาย หัวใจริวก็มีแต่ฉันคนเดียว”“ไม่จริง ไม่มีมายูมิ ริวก็ต้องรักอาคิโกะ ริวต้องรักอาคิโกะคนเดียว” อาคิโกะกรีดร้องด้วยความเสียใจ ก่อนทรุดตัวลงร้องไห้อย่างหมดอาย น้ำตาไหลพรากมายูมิเดินเข้าไปหาเข้าใจความรู้สึกของ อาคิโกะ “เธอมีสิทธิรักริว...ทุกคนบนโลกนี้มีสิทธิรักใครก็ได้ ความรักไม่เคยทำร้ายใคร แต่อย่าใช้ความรักเป็นข้ออ้างทำร้ายคนอื่น” มายูมิยื่นมือไปกุมมืออาคิโกะอย่างนุ่มนวล “ฉันเข้าใจเธอนะ ฉันไม่เคยคิดโกรธเธอเลยนะอาคิโกะ ชีวิตเธอต้องพบเจอกับเรื่องราวเลวร้ายที่คาดไม่ถึงมากมาย อย่าทำลายตัวเองด้วยความคิดที่ไม่ดีอยู่เลย เราสามารถมีความสุขกับชีวิตได้ ... ถ้าเราเปลี่ยนทัศนคติการมองโลกใช้ชีวิตให้มีค่าต่อคนอื่น”อาคิโกะเงยหน้าขึ้นมา เห็นมายูมิยิ้มให้เธอด้วยสายตาเป็นมิตรและจริงใจ ทำให้อาคิโกะอึ้ง ซึ้งใจ แพ้ความดีของมายูมิ แววตาของอาคิโกะเริ่มอ่อนลง ไทชิยิ้มโล่งใจที่เห็นมิตรภาพของมายูมิกับอาคิโกะกำลังเริ่มต้นขึ้นฮิโระหนักใจเมื่อริวโกรธแค้นที่จะเอาคืนมิซาว่าแม้จะต้องเสียเลือดเนื้อก็ตาม ซึ่งผิดกับตอนที่โซเรียวคนก่อนและทาเคชิซึ่งเคยวางแผนไว้ ริวเรียกประชุมลูกน้องเพื่อวางแผนเพราะได้ข่าวว่ามิซาว่าจะเลื่อนเวลาการขนของ โดยให้ปิดเป็นความลับห้ามบอกโคจิเช้าวันรุ่งขึ้น ริวและลูกน้องส่วนหนึ่งออกไปจากบ้านโอะนิซึกะแต่เช้า สร้างความแปลกใจให้กับมายูมิและโคจิเป็นอย่างมาก มิซาว่ามาซุ่มดักรอรถของริวที่วิ่งมาตามถนน บอกว่าทาคาโอะให้ไปพบ ริวเห็นลูกน้องมิซาว่าที่มากันมากมายจึงสบตาไทชิเหมือนส่งสัญญาณบางอย่าง ก่อนที่จะขึ้นรถของมิซาว่าไปด้านมายูมิสังหรณ์ใจ เพราะหลายวันมานี้ ริวพูดแปลก ๆ และท่าทางก็แปลกไป ทั้งบอกเรื่องเอกสารสำคัญกับเธอ มายูมินึกขึ้นได้จึงเปิดหีบเอกสารที่ริวให้ดูวันก่อนและเจอจดหมายที่ริวเขียนทิ้งไว้ว่าจะไปจัดการกับมิซาว่า มายูมิจึงรีบเอาจดหมายไปให้โคจิดู“โซเรียวตั้งใจจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ถึงไม่ยอมให้อารู้ว่ามิซาว่าเลื่อนกำหนดขนของเข้ามาเร็วขึ้น” โคจิขบกรามแน่นจนสันนูน โกรธที่ริวทำอะไรไม่ปรึกษา ก่อนที่ฟูมิโกะจะนำจดหมายจากมิซาว่ามาให้โคจิที่ระบุว่าริวอยู่ในกำมือของมิซาว่าแล้วมายูมิจะไปช่วยริวแต่โคจิห้ามไว้เพราะไม่อยากให้นายหญิงแห่งโอะนิซึกะเป็นอันตราย ระหว่างนั้นฮิโระให้คนมาส่งข่าวว่า ริวถูกนำตัวไปที่คลังสินค้ารถไฟ และต้องการใช้ริวแป็นแผนล่อทุกคนให้ออกไปติดกับ“ถึงจะเป็นกับดัก ทุกอย่างก็ต้องสิ้นสุด ... โซเรียวได้ทำสิ่งกล้าหาญ สมเป็นนักรบสายเลือดซามุไรแห่งโอะนิซึกะแล้ว” โคจิพูดขึ้น สายตาแข็งกร้าว ขณะที่มายูมิก็คิดหาทางช่วยริวมายูมิมาที่ห้องป้ายบรรพบุรุษ หยิบดาบที่วางอยู่บนแท่นหน้าป้ายชื่อทาเคชิขึ้นมา “พี่ทาเคชิคงเต็มใจให้นายหญิงแห่งโอะนิซึกะเอาไปใช้” มายูมิคุกเข่า ยกดาบขึ้นเหนือศีรษะ พูดเสียงดังห้าวหาญต่อหน้าป้ายบรรพบุรุษ



 
Share this topic...
In a forum
(BBCode)
In a site/blog
(HTML)

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31