Vartika Adventure Vartika Kuiburi
   

ผู้เขียน หัวข้อ: เพลิงฉิมพลี วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557  (อ่าน 162 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

womencube

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 3969
  • การ์ม่า: +0/-0
    • ดูรายละเอียด
เพลิงฉิมพลี วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557
« เมื่อ: พฤศจิกายน 06, 2014, 07:01:17 AM »


             “คุณแขไขจะยอมให้เนื้อนางดูแลลูกของเธอหรือจ๊ะ”“ฉันทำเพื่อหลานฉัน..ส่วนแก อย่าสำคัญตัวผิดเพราะได้เป็นแม่นม ยังไงฉันก็ไม่มีวันยอมรับสะใภ้อย่างแก”แม่นายพูดแล้วเดินหน้าเชิดออกไป ณไตรมองเนื้อนางอย่างเห็นใจ“ถ้าฝืนใจ คุณไม่ต้องทำก็ได้นะ เนื้อนาง”“ไม่เลยจ้ะ เนื้อนางอยากให้นมคุณหนู ถ้าน้ำนมของเนื้อนางจะต่อชีวิตให้กับทารกสักคน เนื้อนางจะยินดีเป็นที่สุด เนื้อนางอยากเป็นแม่นมให้กับลูกของคุณ..ไม่ว่าผู้ใหญ่จะผิดพลาดมากแค่ไหน ก็ไม่ใช่ความผิดของเด็กที่เกิดมาแล้ว..เวลาที่ได้อุ้มคุณหนู เนื้อนางรู้สึกเหมือนได้อุ้มลูกตัวเอง..ขอให้น้ำนมทุกหยดของเนื้อนาง เลี้ยงคุณหนูให้อิ่ม ให้อบอุ่น แค่นี้เนื้อนางก็มีความสุขที่สุดจ้ะ” เนื้อนางบอกยิ้ม ๆธรรพ์คอยดูแลเอาใจใส่ทารกน้อยตลอดเวลา ต่างกับแขไขที่ออกจะหงุดหงิดรำคาญเมื่อเด็กร้องไห้“คุณหนูชอบอยู่กับคุณธรรพ์นะเจ้า ไม่ร้องไม่งอแงเลย เหมือนอยู่กับพ่อ”วันดีทำเป็นพูดเรื่อย ๆ แต่กระตุกใจธรรพ์กับแขไข“เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว วันดี ฉันให้แกมาเลี้ยงลูกชั้นกับพี่ณไตร ไม่ใช่ให้สะเออะ มาพูดอะไรพล่อย ๆ”แขไขสะบัดหน้าเดินพรวด ๆ ออกไป ไม่อยากทนอยู่ให้แสลงใจ ธรรพ์วางทารกน้อยลงไปในเปล ก่อนจะเดินตามออกไป“คุณต้องรู้จักอ่อนโยน อดทน ดูแลลูกให้มากกว่านี้” ธรรพ์เตือนสติ“ทำไม กลัวลูกตาย แล้วไม่ได้ทำหน้าที่พ่อล่ะสิ”“แขไข คุณไม่ยอมรับผมเป็นสามี เป็นพ่อของลูก ผมทนได้ แต่คุณต้องดูแลตาหนู เลือดในอกของคุณ” ธรรพ์กำชับเสียงดุ“แกคิดว่าฉันเลวขนาดไม่รักลูกเลยใช่มั้ย..ฉันไม่มีนมให้ลูก ลูกไม่ให้ฉันกอด แกรู้มั้ยว่าฉันเสียใจแค่ไหนที่ต้องทนเห็นเนื้อนางมันกอด...มันให้นมลูกของฉัน..แกคิดว่าฉันสบายใจนักเหรอ แกเคยสนใจบ้างมั้ยว่าชีวิตฉันต้องสูญเสียอะไรบ้าง คุณพ่อ คุณแม่ตัดขาดฉัน เพราะฉันอุ้มท้อง แล้วก็ไม่ได้แต่งงานกับพี่ณไตร ท่านผิดหวัง กลัวคนจะนินทา ขนาดหน้าหลาน ...ท่านก็บอกว่าจะไม่มาดู..ความฝัน ชีวิตฉันต้องมาถูกทำลายลงที่นี่เพราะแก เพราะเนื้อนาง” แขไขพรั่งพรูความอัดอั้นน้ำตานองหน้า“คุณทำตัวเอง แขไข ผมพร้อมจะแต่งงานกับคุณ คุณก็มัวแต่จะเอาชนะเนื้อนาง คุณบาปที่ใช้ลูกเป็นเครื่องมือต่อรอง สุดท้ายยังไงพี่ณไตรก็ไม่รักคุณ”สิ้นคำของธรรพ์ แขไขก็ตบหน้าเขาอย่างแรง“คุณจะตบผมอีกก็ได้ ด่าว่า ลงโทษผมแค่ไหนก็ได้ ผมยอมรับผิดทุกอย่างที่ข่มเหงคุณ..แต่ลูกของเรา ตาหนู เค้าบริสุทธิ์ เค้าไม่มีความผิด เลี้ยงเค้า ดูแลเค้าให้สมกับที่คุณคือแม่เถอะนะ แขไข”ธรรพ์ขอร้อง ขณะที่แขไขได้แต่สะอื้น หมดแรงจะด่าว่าเพราะความทุกข์ที่สะสมในใจมานาน“ฉันรักลูกนะ ฉันรักตาหนู”แขไขร้องไห้โฮ ธรรพ์จึงเข้ามากอดแขไขอย่างปลอบประโลมใจ“ผมรู้ แขไข..คนดีของผม”ธรรพ์ปลอบโยน และก้มลงจูบแขไขด้วยความเสน่หา“มีแต่ผมที่เป็นเจ้าของคุณคนเดียว”ธรรพ์ย้ำหนักแน่น โดยไม่รู้ว่าเนื้อนางแอบเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด จึงได้รู้ความจริงของธรรพ์และแขไข...เมื่อเนื้อนางกลับมาที่ห้องหน้า ตาตื่น ๆ ณไตรที่กำลังจะออกไปทำงานเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ“เนื้อนาง คุณเป็นอะไร ทำไมตกใจเหมือนหนีอะไรมา”“คุณเคยบอกว่า คุณหนูไม่ใช่ลูกของคุณ”เนื้อนางเอ่ยถามณไตร พอดีวันดีกำลังเดินมาได้ยินจึงแอบฟังอย่างสนใจ“แล้วคุณรู้มั้ยว่าคุณหนูเป็นลูกใคร”“ผมรู้แค่ว่าเป็นลูกแขไข เคยถาม เค้าก็ยืนยันว่าเป็นลูกผม คุณถามเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม”“ไม่มีอะไรจ้ะ เนื้อนางแค่สงสัย” เนื้อนางยิ้มกลบเกลื่อน“ผมนึกว่าคุณไม่อยากจะมีลูกกับผมซะอีก”



 
Share this topic...
In a forum
(BBCode)
In a site/blog
(HTML)

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31